Error showing flash-object.
NL |  FR |  DE |  EN

Portret van Anna-Robertina Vrerix verworven 

De vzw Vrienden van het stadsmuseum wist recent bij het Luikse veilinghuis Mosan het portret op de kop te tikken van Anna-Robertina Vrerix, echtgenote van Balthazar-Jordaan Vossius. Het is gedateerd 1727. Afmetingen: 80,5 x 60,5 cm.

Dit portret roept meteen veel vragen op.  Het is gedateerd 1727 en moet dus postuum zijn aangezien de dame in 1725 overleed. Het hoofd is duidelijk aangevuld op een blijkbaar vooraf geschilderde romp. Er is bovendien nog een portret gekend van deze dame, gesigneerd 1725, gepubliceerd in de tentoonstellingscatalogus Oog in Oog.  De meest waarschijnlijke verklaring van twee portretten is dat er na haar overlijden, bij het verdelen van de erfenis een kopie vervaardigd is, mogelijk door dezelfde schilder. Portretschilders waren de fotografen van hun tijd en op uitzonderingen na anoniem.  

De vzw Vrienden van het museum besloot het schilderij toch te verwerven omdat de waarde ervan onmiskenbaar is, zeker voor de collectie van het museum. 

Noch het feit dat het een kopie zou zijn, noch dat het anoniem is doet afbreuk aan de waarde. Het is trouwens geen letterlijke kopie, want de houding van de romp is anders en ze draagt nu geen waaier.
Bovendien is Anna Vrerix de echtgenote van een Hasseltse burgemeester en bezit het museum ook een zilveren mosterdpot met wapens van het echtpaar Balthazar Jorden Vuskens (1663-1724) en Anna-Robertina Vrerix (1668-1725), tweede helft 17de eeuw. Hierdoor heeft het museum met dit schilderij een mooie en zinvolle aanvulling weten te verwerven op de bestaande collectie.

Verder onderzoek zal ons in de toekomst vermoedelijk nog meer informatie bezorgen.

Van Stiphout: cartoonist en illustrator 

Gerrie Haenen schenkt aan het museum talrijke tekeningen van haar man, de Hasseltse karikaturist en illustrator Stef Vanstiphout. De tekeningen zijn heel divers. Naast mooi uitgewerkte vervlogen hollywoodsterren bevat de schenking veel boekillustraties en politieke tekeningen. Ze zijn een mooie aanvulling voor de karikaturen van Hasseltse figuren die al tot de collectie van het museum behoreen.

Biografie

Stefan (Stef) Vanstiphout werd geboren in Hasselt op 20 februari 1931.

Zijn vader, Jef, was leraar technisch tekenen aan het  Technisch Instituut Heilig Hart en later ook aan het Sint-Jozefscollege. Het gezin woonde in de Ambachtsschoolstraat 12. Stef was een natuurtalent. Als tiener versierde hij de stoepen van de straat met krijttekeningen van Suske en Wiske. Hij was toen al een grote bewonderaar van de striptekenaars Willy Vandersteen en Marc Sleen. Van de gedetailleerde tekenstijl van Sleen, met de soms verborgen kleine grapjes, is in zijn vroege tekeningen dan ook de invloed terug te vinden. Hij volgde lager middelbaar onderwijs in het Sint-Jozefscollege in Hasselt en trok als 16-jarige in 1947 naar Sint-Lucas in Luik voor een opleiding als tekenaar en illustrator.

Als student maakte hij veel gelegenheidstekeningen zoals karikaturen van zijn vrienden en nieuwjaarskaarten. Toch verkende hij in het kader van zijn opleiding ook andere artistieke horizonten. Zoals een linosnede uit 1951 toont had hij inmiddels ook kennis gemaakt met het werk van Frans Masereel. In 1952 vervulde hij, eveneens in Luik, zijn militaire dienstplicht. Tijdens die periode versierde hij de kantine met humoristische fresco’s van het soldatenleven en begon hij als freelancer te werken voor het weekblad Robbedoes en de Zuid-Nederlandse uitgeverij in Mechelen. Ook voor het  rechtse, Vlaams-nationalistische weekblad Het Pallieterke uit Antwerpen maakte hij in die tijd zijn eerste tekeningen, illustraties bij de film- en toneelkritieken.

Na zijn huwelijk met Gerrie Haenen in 1956 verhuisde hij naar Mechelen en kort daarna naar Antwerpen. In 1957 werd hij vaste medewerker bij Het Pallieterke. Het weekblad publiceerde nooit foto’s en alle illustraties moesten dus van de tekenaars komen. Stef nam hiervan bijna een kwart eeuw het leeuwenaandeel voor zijn rekening. Tussendoor vervulde hij nog illustratieopdrachten voor de uitgeverijen Van In, De Standaard en Heideland.

In 1981 werd hij ernstig ziek en moest alle tekenactiviteit stopzetten. Hij overleed op 9 augustus 1995 in Mortsel.

Nieuwe Pierre Cox voor het museum

Dankzij de tussenkomst van de Vrienden van het stadsmuseum Hasselt is het stedelijk museum van Hasselt een uniek collectiestuk rijker. 

Deze week wist de Vriendenkring van het museum op een veiling een uniek schilderij op de kop te tikken. Het schilderij 'Les Lesbiennes' is van de hand van Pierre Cox. Pierre Cox  heeft in grote mate de doorbraak van de moderne kunst in Limburg verwezenlijkt. In 1951 kwam hij voor het eerst in het middelpunt van de publieke belangstelling, vooral als boegbeeld van een jonge generatie kunstenaars, die tijdens de ophefmakende tentoonstelling "De Mijn" de artistieke leiding overnam. Later werd onder zijn impuls de kunstgroep Helikon opgericht, samen met een andere vooraanstaande Hasseltse kunstenaar, Robert Vandereycken.

Voorzitter van de Vriendenkring Michel Ilsen, museumcoördinator Ann Delbeke en schepen Karolien Mondelaers zijn opgetogen: 'Het is een schilderij in de typische stijl van Cox. Ook het tafereel dat voorgesteld wordt, was nog niet in onze collectie aanwezig'.

Zodra het museum over het schilderij beschikt, zal het tijdelijk in het vrij toegankelijke Tuincafé getoond worden.”

Het vaandel van de CONOV 

Op onze zolders liggen vaak oude voorwerpen waaraan weinigen nog aandacht besteden maar die ons veel kunnen vertellen over hoe het vroeger was. Ook bedrijven hebben soms schatten liggen die na verloop van tijd hun betekenis kwijt zijn. Dit is het geval met een bijna 90 jaar oude vlag met de vermelding’ Mutualiteit Oudstrijders, C.O.N.O.V., 1914-1918 – 1940-1945’.

CONOV was een ziekenfonds dat speciaal in 1923 werd opgericht voor oud-strijders van de Eerste Wereldoorlog. Hun 30 jarig bestaan in 1953 werd gevierd aan het stadhuis van Hasselt met de inwijding van een nieuwe vlag. Het ziekenfonds was er intussen ook voor de oud-strijders van de Tweede Wereldoorlog. Later evolueerde dit ziekenfonds en kon iedereen zich erbij aansluiten. Zoals het vaak gaat in bedrijven volgden nogal wat fusies. CONOV bestaat vandaag niet meer maar wel het Vlaams Neutraal Ziekenfonds met zetel in Aalst en een afdeling in Hasselt.

De binding met de oorspronkelijke mutualiteit, CONOV, is vandaag helemaal verdwenen. De vlag belandde in een hoekje. Gelukkig zijn er mensen die oog hebben voor geschiedenis. Raymond Polus, vroeger voorzitter van de vzw Neutraal Ziekenfonds, vond de vlag met twee foto’s en nam ze mee vooraleer de administratie naar Aalst verhuisde.

Op vrijdag 24 augustus 2012 schenkt hij de vlag aan het stedelijk museum. Schepen Karolien Mondelaers: “Voor de geschiedenis van Hasselt en Limburg is het belangrijk dat iedereen oog blijft hebben voor oude documenten en voorwerpen. Mensen zoals Raymond Polus spelen met hun schenking een belangrijke rol in het behoud van ons erfgoed. Het Stadsmus neemt nu graag die rol over en zal de betekenis van de vlag verder onderzoeken. Ze kan al een rol spelen in de herdenking van de Eerste Wereldoorlog in 2014.”

Burgemeesterskostuum en archief van burgemeester Bollen 

Jozef Bollen was de op één na langst regerende burgemeester in Hasselt. Zijn dochters Mia en Godelieve schonken zijn burgemeesterkostuum, zijn medailles en archief aan Het Stadsmus. Het archief bevat talrijke felicitatiebrieven bij zijn benoeming tot burgemeester in 1937 en zijn zilveren ambtsjubileum in 1962 en een uitnodiging voor het huwelijk van Koning Boudewijn. De medailles en het kostuum zijn een belangrijke aanwinst voor het museum dat al het staatsieportret van de burgemeester in de collectie heeft.

Schepen Karolien Mondelaers nodigde op vrijdag 6 juli de dochters Mia en Godelieve Bollen uit voor de plechtige overhandiging van de collectie.

Unieke stukken Hasseltse keramiek 

Hasseltse keramiek van de familie Dessart

Het Stadsmus werd onlangs gecontacteerd door een familie uit Kortrijk: zij boden een aantal stukken Hasseltse keramiek aan het museum te koop aan. Na expertise – op vraag van het museum – door Patrick Thijs van de vzw Verzamelaars Unie Hasselts Keramiek bleken er enkele unieke en tot nog toe onbekende stukken Hasseltse keramiek in het aanbod te zitten: een paraplubak in pure art-nouveaustijl en een variant van een monumentale vaas met maskers.

De stukken zijn afkomstig van de familie Dessart uit Kortrijk. Victor Dessart (1902-1966), bouwde in de eerste helft van de 20ste eeuw zijn carrière uit in de Hasseltse keramiekfabriek. Onmiddellijk na zijn technische studies werd hij aangeworven en kreeg hij de opdracht om plannen voor sanitaire installaties uit te tekenen en offertes te maken. Hij werkte zich op en werd tijdens de Tweede Wereldoorlog uiteindelijk korte tijd directeur van de fabriek. Eind jaren 1940 begon de aftakeling van de keramiekproductie in Hasselt. Door gebrek aan investeringen kon de fabriek geen gelijke tred meer houden met haar concurrenten en liep de productie achteruit. Op hetzelfde moment was de Kortrijkse dakpannenproducent Pottelberg op zoek naar iemand met expertise op het vlak van de productie van geglazuurde keramiek en kwam zo bij Victor Dessart terecht. Ze deden hem een aanbod dat hij niet kon weigeren en Victor trok met zijn inboedel, waaronder talrijke vazen, naar Kortrijk om er pannen te maken. Victor Dessart had vijf dochters, waarvan er nu nog drie leven, waaronder twee in Limburg.

De stukken Hasseltse keramiek van de familie Dessart maken nu deel uit van de collectie van Het Stadsmus. Ze vormen een bijzonder interessante aanvulling op de collectie.